انواع فرم‌های اپلیکیشن

انواع فرم‌های اپلیکیشن

«.در فرآیند اپلای، پر کردن فرم اپلیکیشن آخرین مرحله‌ست»

شما هم این‌ طوری فکر می‌کنین؟ خیلی اشتباه می‌کنین!

در غالب موارد، باید حداقل دو هفته قبل از ددلاین اطلاعات‌تون رو وارد کنین. دلیل؟ چون فرم پیچیدگی‌های خودش رو داره و ممکنه به مشکل بخورین. در برخی موارد این امکان وجود داره که توی فرم مدارک جدیدی ازتون خواسته بشه که اصلن فکرش رو هم  نمی‌کردین!

نمونه این مدارک: شرح درس، پورتفولیو، یا…

برای پرداخت هم قطعن باید یه فکری کرده باشین و اگر ددلاینتون نزدیکه حواستون باشه که فرایند پرداخت ممکنه یک روز زمان ببره.

این‌جا می‌خوایم شما رو با انواع فرم‌ها و روش‌های دیگه‌ی فرستادن نهایی مدارک آشنا کنیم.

۱. وقتی که تمام مراحل اپلای از طریق یک پورتال انجام می‌شه

این حالت از همه مرسوم‌تره. همین که بخواین اپلای کنین، یه اکانت درست می‌کنین و وارد یک پورتال با مشخصات مخصوص خودتون می‌شین. توی این پورتال که شبیه اکانت دانشجویی دانشگاه‌های ایران می‌مونه، می‌تونین اطلاعات رو وارد کنین و مدارکی رو که ازتون خواسته شده ببینین.

معمولن برای ورود به این بخش باید روی عبارت Apply Now کلیک کنین. خوبی این پورتال‌ها اینه که وقتی شما وارد می‌شین می‌تونین تا بخش‌هایی از اپلیکیشن پیش برید و بعد Save کنین بدون اینکه Submit کرده باشین. یعنی مثلن تا یه جایی مدارک رو آپلود می‌کنین و بعد برمی‌گردین و ادامه می‌دین.

طبق تجربه ما، بعضی از دانشگاه‌ها ـ که تعدادشون هم زیاده(خصوصن توی آمریکا و کانادا)، به شما این اجازه رو می‌دن که بعد از ددلاین فرم رو سابمیت کنین. بعضی‌ها حتی بهتون اجازه می‌دن که بعد از ددلاین شروع کنین به اپلای کردن! دلیلش اینه که در واقع ددلاین واقعی‌شون خیلی بعد از ددلاین اعلام شده توی وبسایت هست. اما خیلی‌هاشون هم به محض رد شدن ددلاین ـ حتی اگر در حال پر کردن فرم باشین ـ جلوتون رو می‌گیرن. نمونه‌ش؟ پورتال بورس Chevening بریتانیا.

بعضی وقت‌ها هم تعدادی از دانشگاه‌ها مشترکن از یک پورتال استفاده می‌کنن. مثلن تعداد زیادی از دانشگاه‌های کالیفرنیا یه فرم مشترک دارن. شما توی اون فرم خاص اطلاعات اصلی‌تون رو وارد می‌کنین و هرچند‌تا پروگرمی رو که بخواین اپلای کنین انتخاب می‌کنین. وقتی سیستم دانشگاه‌ها مشترک می‌شه ددلاین‌ها رو هم جدی‌تر می‌گیرن! یعنی یه مرکز مدارک شما رو مدیریت می‌کنه و قوانین رو جدی‌تر می‌گیره.

یادتون باشه که در حال حاضر بیشتر فرم‌ها به این صورت‌ هستن. یعنی باید:

الف. روی گزینه‌ Apply Now کلیک کنین.
ب. با ایمیل ثبت‌نام کنین و یوزرنیم و پسوورد بسازین.
پ. لینک تاییدیه از ایمیل بگیرین.
ت. روی لینک تاییدیه کلیک کنین.
ث. وارد پورتال بشین.
ج. اینجا باید اطلاعات‌تون رو وارد کنین. مثلن ازتون می‌خوان که نام و نام خانوادگی، شماره تلفن، ایمیل، سن، اطلاعات آموزشی و دانشگاهی، و بعضی مواقع اطلاعات مقالاتی که چاپ کردین، و….رو وارد کنین.
توی قسمت «اطلاعات دانشگاه‌های قبلی» همیشه ازتون خواسته می‌شه که اسم دانشگاه مقاطع قبل رو بنویسید، بگید تموم کردین یا نکردین، سال ورود و خروج رو وارد کنین، و معدل و غیره رو هم بنویسید.


توجه: برای اپلای در مقاطع کارشناسی‌ارشد و دکتری، خیلی کم پیش می‌آد که اطلاعات دبیرستان و پیش‌دانشگاهی رو بخوان. استثناهاش برخی دانشگاه‌های آلمان‌ و بورس دولتی ترکیه‌ست.

بعضی وقت‌ها خیلی دقیق‌تر به‌تون می‌گن که توی یه فرم خاص لیست تمام دروس تخصصی‌ای رو که خوندین بنویسین و توضیحات‌ش رو هم اضافه کنین(مثلن شرح دروس و فصول و واحدها و غیره). نمونه‌ش؟ دانشگاه MIT.

چ. از این‌جاست که تازه می‌تونید پروگرم‌هایی رو که قراره براشون اپلای کنین انتخاب کنین. معمولن از یه لیستی انتخاب می‌کنین که می‌خواین چی بخونین، بعد شروع می‌کنین به پر کردن فرم مخصوص اون پروگرم.

توجه: بعضی دانشگاه‌ها مثل پولی‌تکنیک میلان، این اجازه رو به‌تون می‌دن که دو تا پروگرم رو به ترتیب اولویت انتخاب کنین. در این شرایط، معمولن پروگرم‌ها خیلی شبیه به هم‌ن و هرچیزی رو نمی‌شه انتخاب کرد. اگر هم بشه، نهایتن ازتون چندتا مدرک اضافه بر سازمان می‌خوان که برای اولویت دوم هم بررسی‌تون کنن.

توی این مرحله معمولن باید رزومه‌ و SOPتون رو یا آپلود کنین یا بنویسین، توصیه‌نامه‌ها رو هم باید یا آپلود کنین و یا اطلاعات اساتیدتون رو بنویسین که براشون ایمیل بره.

بقیه مدارک مربوط به اون دوره خاص رو هم باید در همین مرحله «چ» بذارین.

توجه: در فرایند اپلای برای دکتری و یا کارشناسی‌های ارشد پژوهش-محور، ممکنه ازتون بخوان که اسم اساتیدی رو که قبول کردن سوپروایزرتون بشن بنویسین و یا حتی نامه تاییدیه سوپروایزرتون رو که زیرش امضا کرده و پروپوزال(یا پیشنهاد تحقیقاتی) شما رو تایید کرده هم آپلود کنین. این اتفاق مثلن توی دانشگاه تورکو فنلاند می‌افته، یا مثلن بعضی دانشگاه‌های استرالیا.

توجه: برای رشته‌های هنری، معماری یا رشته‌های مشابه، ازتون می‌خوان که یک پورتفولیو آپلود کنین. این پورتفولیو یا همون آلبوم کارهای شما، بعضی وقت‌ها به صورت خیلی ساده آپلود می‌شه و بعضی وقت‌ها باید توی یه پورتال خاص مثل Slideroom آپلودش کنین. اسلایدروم هم خودش یه پورتال دیگه‌ست که مخصوص این کاره و معمولن یه هزینه دلاری هم داره. توی قسمت بعد در مورد پرداخت مبالغ دلاری توضیح دادیم.

توجه: برای رشته‌هایی مثل موسیقی و مهندسی صدا، شرایط مختلفی برای نمونه کار فرستادن وجود داره. یکی‌ش اینه که نمونه‌ها رو به صورت مشخص براشون ایمیل کنین. یکی دیگه‌ش هم اینه که توی یوتیوب یا سایت‌های مشابه، اکانت بسازین و اونجا آپلود کنین و لینک‌ش رو توی فرم بذارین. حالت دیگه هم اینه که آپلودشون کنین توی خود فرم دانشگاه یا یه پورتال جدا.

توجه: بسته به دانشگاه، ممکنه برای بورس هم یه Essay جدا ازتون بخوان یا نخوان. توی فرم‌ها، پیش‌ می‌آد که ازتون سؤال می‌کنن «می‌خواین برای بورس بررسی بشین یا این‌که خودتون هزینه‌های خودتون رو می‌دین؟» اما بعضی وقت‌ها ممکنه که روند اپلای برای بورس کاملن جدا باشه. اینو خودتون باید چک کنین.

توجه: توصیه‌نامه‌ها باید «قبل از ددلاین» به دست دانشگاه برسن. اگر آپلودی باشن که هیچ، اما اگر باید استادتون ایمیلش رو چک کنه و اونجا فرم پر کنه و بفرسته، حتمن قبل از ددلاین باهاش صحبت کنین و توجیه‌ش کنین. بهتره یه هفته قبل از ددلاین به استاد بگید که هرچه زودتر براتون پر کنه.

ح. پرداخت Application Fee

پرداخت معمولن آخرین مرحله‌ست. اما بعضی اوقات ممکنه اولین مرحله باشه. یعنی چی؟ یعنی این‌که اول پول رو پرداخت می‌کنین و بعد تازه دانشگاه اجازه می‌ده که مدارک رو آپلود کنین. برخی اوقات هم پرداخت بعد از مرحله «ج» انجام می‌شه. یعنی موقعی که اطلاعات شخصی‌تون رو وارد می‌کنین دیگه دانشگاه به‌تون اجازه نمی‌ده که بیشتر ادامه بدین تا پرداخت رو انجام بدین و بعد دوباره برگردین و ادامه بدین.

برای پرداخت چند حالت ممکنه:

ـ خودتون یک حساب خارجی دارین، معمولن paypal یا mastercard یا visa یا سرویس‌های مشابه.
ـ فامیل، آشنا یا دوستتون حساب خارجی داره.
ـ از سرویس‌های پرداخت استفاده می‌کنین.

در حالت اول که مشکلی نیست.
در حالت دوم باید رمز و اطلاعات دیگه‌تون رو بدین به شخص مورد نظرتون، و اون وارد بشه و پرداخت کنه. دقیق براش توضیح بدین. ما این‌جوری می‌نویسیم:« ورود از طریق لینک >> گزینه Submit and Pay از نوار سمت چپ >> …»
فلش‌ها خوبی‌شون اینه که با چپ‌چین و راست‌چین‌ شدن متن فارسی، جهت‌شون تغییر نمی‌کنه و خواننده به اشتباه نمی‌افته.

در حالت سوم باید وارد سایت‌شون بشین و لینک ورود به صفحه و بقیه اطلاعات رو همون‌طوری که در بالا توضیح دادیم وارد کنین. دقت کنین که معمولن این سایت‌ها ـ مثل تهران‌پرداخت یا شریف‌ویزا ـ ازتون کارمزد می‌گیرن و نرخ دلاری‌ای هم که حساب می‌کنن بالاست. در هر صورت، ما خودمون از تهران‌پرداخت استفاده می‌کنیم. ۷درصد کارمزد می‌گیره ولی خیلی دقیق کار رو انجام می‌ده و سریع. روش‌ش هم این‌طوریه که اول باید توی سایت اکانت درست کنین، بعد محاسبه کنین که چقدر باید شارژ کنین(از نوار بالا)، بعد پرداخت کنین، و بعد سفارش‌هاتون رو ثبت کنین.

دقت کنین که اگه می‌خواین خیالتون راحت باشه باید حداقل یک رو قبل از ددلاین پرداخت ثبت سفارش کنین.


۲. وقتی یک فرم یا پورتال مرکزی وجود داشته باشه

این حالت بیشتر توی اروپا اتفاق می‌افته. اما اخیرن توی آمریکا و کانادا هم زیاد شده.

خیلی از کشورهای اروپایی، مثل سوئد، هلند، و آلمان، یه فرم مرکزی دارن که باید همه اطلاعات‌تون رو اونجا وارد کنین و از همون طریق هم اپلای کنین.

دو حالت وجود داره:

الف. کل مراحل اپلای از طریق همین فرم یا پورتال مرکزی انجام می‌شه.
ب. مراحل اولیه از این طریق انجام می‌شه و در مرحله بعد از طریق وبسایت خود دانشگاه ادامه اپلای انجام می‌شه.

این که شما باید کدوم رو انجام بدید رو همیشه به صورت دقیق و گام‌به‌گام در بخش How to Apply توضیح می‌دن(توی سایت دانشگاه).  

دقت کنین که بعضی از این فرم‌ها یا پورتال‌های مرکزی برای تعداد پروگرم‌هایی که اپلای می‌کنین محدودیت دارن. مثلن Studielink که مال هلنده، در مقطع کارشناسی اجازه نمی‌ده بیشتر از سه تا دانشگاه اپلای کنین و اگر می‌خواین اضافه کنین باید یکی از قبلی‌ها رو که اپلای کردین کنسل کنین.

این محدودیت برای universityadmissions.se سوئد، ۴ عدده.

برخلاف هلند که تک و توک دانشگاه‌های خارج از Studielink داره، سیستم اپلیکیشن سوئد کاملن مرکزیه و کم‌تر پیش می‌آد که دانشگاه‌ها به صورت جدا کار کنن. برای همین بسیار بسیار دقیق و سخت‌گیره. مثلن سال پیش(۲۰۱۸)، یکی از کارفرماهای ما رو فقط به خاطر این‌که نمره تافلش ۳ نمره از حدنصاب کم‌تر بود رد کردن و نذاشتن اپلیکیشن‌ش پیش بره.

آلمان بیشتر اپلیکیشن‌ها رو از طریق پورتال Uni-Assist انجام می‌ده ولی پیش‌ می‌آد که حالت «ب» هم وجود داشته باشه یا این‌که اصلن کل مراحل جدا باشه. این موضوع رو دقیق توی وبسایت دانشگاه می‌نویسن.

بورس‌های آلمان هم اگر مال DAAD باشه، معمولن از طریق همین پورتال باید اپلای کرد.

سیستم اپلیکیشن دانشگاه‌های ایالت اونتاریو در کانادا هم داره مرکزی می‌شه و فعلن در حالت «ب» قرار داره.

۳. هیچ فرمی وجود نداره و باید مدارک رو ایمیل کنین

این حالت بیشتر برای دانشگاه‌های ناشناخته و با رنک پایین، یا اپلای برای پوزیشن‌های دکتری و بالاتر مرسومه.
در این حالت، حتمن توضیحاتی رو که برای نحوه فرستادن مدارک نوشته‌ن چک کنین.


۴. اپلای از طریق پلتفرم‌های شغلی انجام می‌شه

این حالت‌ هم بیشتر در اپلای برای دکتری و یا موقعیت‌های پژوهشی در سازمان‌ها و مراکز تحقیقاتی خود دانشگاه، وابسته به دانشگاه‌، و یا مؤسسات و شرکت‌های مستقل مرسومه.

شیوه اپلای کردنش خیلی شبیه به حالت اول یا دومه و فرق خاصی نداره. مثلن دانشگاه‌های نروژ در خیلی از موارد برای مدیریت درخواست‌های دکتری از Linkedin، Indeed، و یا وبسایت‌های مشابه نروژی استفاده می‌کنن.

دقت کنین که این ۴ حالت لزومن همه فرم‌ها رو دربر نمی‌گیرن و همیشه استثنائاتی وجود داره.

ممنون از این‌که وقت گذاشتین و مطلب رو مطالعه کردین.

By | ۱۳۹۸-۱-۱۱ ۰۷:۰۴:۵۲ +۰۰:۰۰ فروردین ۱۰ام, ۱۳۹۸||0 Comments