مهاجرت موسیقیدان ها

همونجوری که می‌دونید درآمد رشته موسیقی توی ایران کمه اما توی کشورهای دیگه این درآمد می‌تونه خیلی بالا باشه. مثلاً کشورهایی مثل انگلیس به موسیقی به چشم کسب‌و‌کار نگاه می‌کنن و جذب نیروهای با استعداد براشون یه جور سرمایه‌گذاری هست.

 

۴ راه برای مهاجرت موسیقیدان‌ها وجود داره:

  • آکادمیک
  • شایستگی
  • مؤسسه‌های فرهنگی و هنری
  • عضویت در گروه‌های موسیقی

 

– کشورهای اتریش و آلمان برای مهاجرت آکادمیک از لحاظ کیفی و هزینه گزینه‌های بسیار مناسبی هستن.

– برای گرفتن پذیرش علاوه بر مدارک تحصیلی‌، یک ویدئوی ۱۰ تا ۱۵ دقیقه‌ای از اجرای موسیقی‌تون هم باید برای دانشگاه بفرستین. بعداً با اجرای حضوری در دانشگاه می‌تونید برای گرفتن امتیازات ویژه‌ اقدام کنین.

– دانشگاه‌های اتریش بیشتر مدرک دانشگاه تهران رو قبول دارن.

– شهریه دانشگاه وین در حدود ترمی ۵۰۰ تا ۷۰۰ یورو هست که بابت هزینه‌های دانشجویی مثل کارت عبور و مرور و غذا و… دریافت می‌شه.

– دانشگاه‌های سالزبورگ اتریش و هانس برلین نه تنها هزینه قابل توجهی ندارن بلکه در سال مقداری کمک هزینه هم به دانشجوها میدن.

– بهترین سن برای اپلای مقطع ارشد و دکتری موسیقی مخصوصاً برای اتریش ۲۸ سال و برای لیسانس ۲۲ سال هست.

– دانشجوهای رشته موسیقی برعکس رشته‌های فنی و پزشکی می‌تونن در ازای تعهد به همکاری با مؤسسات مختلف از چند جا به طور همزمان فاند یا گرنت بگیرن.

– شانس گرفتن پذیرش و بورس برای کسانی که سازهای خاص‌تر میزنن خیلی بالاتر هست. سازهایی مثل هارپ و…

– البته رشته موسیقی فقط نوازندگی نیست و شما می‌تونین برای تحصیل توی رشته‌های جدید مثل music therapy یا music business و… اقدام کنید و حتی با مطرح کردن ایده‌‌های تحقیقاتی جدید توی این رشته‌ها فاند بگیرین.

– قبلاً کشورهای انگلیس، نروژ و کانادا به استعدادهای درخشان در زمینه موسیقی ویزا می‌دادن. کانادا فعلاً این کار رو متوقف کرده اما انگلیس به تعداد نامحدود و بدون محدودیت سنی  این ویزا رو صادر می‌کنه. این کشورها به دو نوع استعداد ویزا می‌دن یکی استعدادهای شکوفا شده که در کشور خودشون موسیقی  منتشر کردن و به اصطلاح هیت و شناخته‌شده بودن، مثل خواننده‌های زیرزمینی. دیگری هم استعدادهای در حال شکوفایی که شناخته شده نیستن ولی خوش‌آتیه‌ن.

– شرکت‌های مختلف با مجوز از دولت این استعدادها رو بررسی می‌کنن و ویزاهای ۱ تا ۵ ساله براشون صادر می‌‌کنن تا بعد از اون برای اقامتشون اقدام کنن.

– کسانی که از سنین پایین استعداد داشتن و ساز مخصوصی رو کار کردن یا خوانندگی حرفه ای انجام دادن می‌تونن با ارائه نمونه کارهاشون به مؤسسات فرهنگی و هنری با اون‌ها وارد قرارداد بشن و ویزای کاری بگیرن. برای این کار به پورتفولیوی قوی و قدرت مذاکره و ارائه بالا احتیاج هست.

– گروه‌های موسیقی مختلفی که توی فستیوال ها و کنسرت‌ها یا برنامه‌های خیریه و تجاری شرکت می‌کنن معمولاً آگهی‌هایی منتشر میکنن و از نوازنده‌های قوی دعوت به همکاری می‌کنن. این مورد برای کسانی که سازهای سنتی و خاص ایرانی رو می‌نوازن خیلی شانس خوبی هست. البته این آگهی‌ها رو معمولاً توی اینترنت پیدا نمی‌کنید و لازم هست که از یک منبع محلی کمک بگیرین.

امتیاز دهید