چگونه با تبعیض نژادی مقابله کنیم؟

ویکی هاو– نمی توان اخبار را تماشا کرد و خبری از یک شورش یا یک جرم و یا حتی خشونت پلیس در ارتباط با تبعیض نژادی نشنید. اما اصلا تبعیض نژادی چیست و چگونه باید با آن مقابله کنیم؟ شناخت تبعیض نژادی و آثار و نتایجش اولین قدم در مبارزه با آن در شرایط مختلف است موقعیت‌ هایی ازجمله وقتی شخصا در معرض آن قرار می گیرید و یا زمانی که شاهدش هستید؛ یا حتی هنگامی‌ که موضوع بحث برنامه های رسانه‌ای مختلف می شود.

متأسفانه بسیاری از دانشجویان ایرانی که تجربه زندگی در خارج از کشور را دارند، در معرض این نوع رفتارها قرار می‌گیرند.

به همین دلیل این مقاله را ترجمه کردیم تا برای شمایی که در خارج از کشور زندگی می‌کنید یا قصد تحصیل و مهاجرت به کشورهای اروپایی، آمریکایی و غیره را دارید، نقشی آگاهی دهنده ایفا کند. امیدواریم هیچ‌ گاه با چنین تجربیاتی روبرو نشوید، و اگر شدید این مقاله به طور عملی بتواند کمک کند.

نحوه مقابله با رفتار های تبعیض آمیز علیه شخص شما

بی مورد از کوره در نروید. برخی رفتار های جزئی و بی اهمیت اغلب ناخواسته به صورت تبعیض آمیز جلوه می کند (ریزپرخاشگری یا microaggressions)که ممکن هست حتی خود شخص هم متوجه آن نباشد. اگر این نوع رفتارها باعث آزار شما می شود، از این به بعد نباید به آن اهمیت دهید. مطالعات نشان می دهد که اغلب رنگین پوستان روزانه مورد این اهانت های تبعیض آمیزجزئی قرار می گیرند و این در حالی است که اغلب کسانی که مرتکب این رفتار ها می شوند خود از تبعیض آمیز بودن آن آگاه نیستند و یا حتی آن را انکار می کنند. این باعث می شود رنگین پوستانی که چنین احساسی دارند بیشتر به خیال پردازی متهم شوند و مورد بی توجهی قرار بگیرند.

صحنه را ترک کنید. اگر احساس کردید در معرض رفتار‌های تبعیض آمیز جزئی و یا از قبیل آن قرار گرفته اید، به راحتی می توانید خود را از بحث کنار بکشید چرا که هیچ اجباری نیست شما باچنین افرادی هم صحبت شوید.

اصلاح شخص خاطی به هیچ عنوان وظیفه شما نیست. بحث‌های این چنینی اغلب خسته کننده، فرسایشی و ناراحت کننده است و شما به راحتی می توانید صحنه را ترک کنید. اما در نهایت انتخاب با شماست. می توانید بمانید و با شخص خاطی وارد بحث شوید.

رفتار یا گفته‌ی طرف را تبعیض آمیز بدانید. به جای متهم کردن خود شخص به تبعیض نژادی که باعث می شود شخص موضع تدافعی به خود بگیرد، بهتر است به رفتار یا صحبت تبعیض آمیزی که از وی سرزده اشاره کنید.

برای مثال به جای گفتن ” تو به من توهین کردی” بگویید “این رفتار با خاورمیانه‌ای‌ها کاملا نژادپرستانه است”. با این عمل شما نوک پیکان را به سوی جمله و یا رفتار شخص نشانه می‌روید، نه خود او. 

با اطرافیان خود رک باشید. شما به هیچ وجه مجبور نیستید به خاطر جلوگیری از ایجاد اصطکاک میان خود و دیگران رفتار‌های تبعیض آمیزشان را بپذیرید. تبعیض تبعیض است و شما حق دارید به آن معترض باشید.

اگر کسی با شما به طور تبعیض آمیز رفتار کرد، رک و واضح مشکل رفتار او را برایش تشریح کنید. اما حواس‌تان جمع باشد که اغلب افراد در چنین موقعیت هایی حالت تدافعی به خود می گیرند، پس نحوه طرح مسئله و برخورد شما با طرف مقابل بسیار تعیین کننده است.

مقابله با رفتار یا صحبت های تبعیض آمیز در جمع. هنگامی که شخصی در یک جمع رفتار یا حرف تبعیض آمیزی می زند، نحوه مقابله شما با طرف بسته به عواملی ممکن است موثر باشد و یا حتی تاثیر عکس داشته باشد. هدف خود را از عکس العمل خود مشخص کنید: آیا فقط می خواهید همه بدانند که شما هرگز چنین رفتار هایی را تحمل نمی کنید و یا می خواهید رابطه دوستانه خود را با کسی که ممکن است بدون غرض رفتار تبعیض آمیزی در قبال شما مرتکب شده را از آسیب های جدی بعدی حفظ کنید؟

اگر تنها قصد دارید بگویید هرگز چنین رفتارهایی را تحمل نمی کنید، اشاره به رفتار یا گفته شخص خاطی در گروه بسیار موثر است اما احتمال حالت دفاعی به خود گرفتن شخص را هم بسیار زیاد می کند.

اما اگر احتمال می دهید رفتار شخص عمدی نبوده بهتر است موقتا سکوت کنید و بعدا به صورت شخصی موضوع را با طرف در میان بگذارید تا از ایجاد خصومت ناخواسته میان خود و دوستانتان جلوگیری کنید. پیام سکوت در قبال این رفتارها این است که اولا شخص ناآگاهانه چنین رفتاری کرده و خود از رفتارش پشیمان خواهد شد.

و دوم اینکه شما با چنین رفتار‌هایی بزرگ منشانه رفتار می کنید و خود را وارد هر بحث و درگیری بی ارزشی نمی کنید.

انواع عکس العمل ها را برای برخورد با برخوردهای تبعیض آمیز تمرین کنید. راه‌های مختلفی برای پاسخگویی به یک حرکت تبعیض آمیز وجود دارد و این که شما کدام را برای مقابله انتخاب می کنید بستگی به شخصیت و نوع رابطه شما با شخص مقابل دارد.

 یک راه این است که بگویید” خیلی ناراحت می شوم وقتی مردم چنین حرفی می زنند و یا چنین رفتاری مرتکب می شوند، چون… ” این حرف اشاره مستقیم به شخص ندارد وبه همین جهت کمتر ممکن است منجر به حالت تدافعی گرفتن طرف مقابل شود. البته چون غیر مستقیم است ممکن است در طولانی مدت خیلی جوابگو نباشد.

 یک راه دیگر گفتن “شما نباید چنین رفتاری بکنید یا چنین حرفی بزنید. این نسبت به فلان نژاد خاص توهین آمیز است چون…” است. از این طریق شما مستقیما طرف را متوجه رفتار یا صحبت تبعیض آمیزش می کنید. این روش الزام‌ آوری بیشتری دارد.

یاد بگیرید چگونه با رفتار‌های تبعیض آمیز مافوق خود برخورد کنید . اگر استاد یا رئیس شما به خاطر نژادتان رفتار متفاوتی با شما دارد، در این شرایط بهتر است در نحوه مقابله خود با آن‌ها بیشتر دقت کنید زیرا آن‌ها در موضع قدرت‌اند و مستقیما در نمره یا درآمد شما موثر‌اند.

این را در نظر داشته باشید که ممکن است رفتار معلم یا رئیس شما غیر عمدی بوده و هیچ غرضی پشت آن نباشد. همیشه صحبت کردن برای رفع چنین سوتفاهم هایی بسیار موثر است.

وقتی می خواهید با استاد یا رئیس خود در این باره صحبت کنید سعی کنید در ساعات اداری و سر کلاس نباشد و به صورت خصوصی موضوع را در میان بگذارید. خیلی واضح، رک و غیر احساسی نگرانی خود را مطرح کنید. به بطور مثال بگویید” گاهی احساس می کنم به خاطر رنگ پوستم بین من و دیگران تفاوت قائل می شوید. امیدوار بودم بتوانیم راجع به این مسئله صحبت کنیم تا چنین سوتفاهم هایی در آینده رخ ندهد.”

اگر احساس می کنید رفتار انجام شده عمدی و از روی غرض بوده و احتمال می دهید صحبت با شخص مورد نظر بر آینده کاری یا تحصیلی‌تان تاثیری منفی خواهد گذاشت، بهتر است موضوع را با مافوق او در میان بگذارید. در مدرسه این می تواند مشاور یا مدیر مدرسه باشد. در محیط کار می تواند مسئول منابع انسانی یا مدیرارشد شما باشد. مدارک دقیق برای اثبات گفته خود را به همراه داشته باشید و در یک ملاقات خصوصی موضوع را در میان گذاشته و بر اهمیت اصلاح آن رفتار یا گفتار تاکید کنید. 

حقوق خود را بشناسید. اگر در یک محیط کاری یا هر محیط رسمی دیگری مورد تبعیض نژادی قرار گرفتید، بدانید که از حقوق قانونی برخوردار هستید. قوانین و مقررات بسیاری برای مقابله با تبعیض نژادی وجود دارد(مثلا در آمریکا: قانون حقوق مدنی مصوبه ۱۹۶۴).

اگر در محیط های رسمی چنین رفتار‌هایی علیه شما صورت گرفت و احساس کردید در نتیجه آن از حقوقی همچون امنیت، مسکن، شغل یا سایر آزادی ها محروم شده اید، با یک وکیل یا کارشناس حقوق مدنی تماس بگیرید. بسیاری از کشورها برنامه های مشخصی برای مقابله با تبعیض نژادی دارند.

اگر می خواهید یک پرونده قانونی علیه شخص خاطی تشکیل دهید اما از پس هزینه های آن بر نمی‌آیید، بهتر است بدانید بسیاری از سازمان های حقوق بشری برای کمک در چنین مواردی وجود دارند.
در آمریکا مرکز حقوقی جنوب برای افراد کم بضاعت(Southern Poverty Law Center) یا اتحادیه مقابله با نفرت پراکنی(Anti-Defamation League).

سعی کنید میان افراد با دیدگاه تبعیض آمیز و رفتار تبعیض آمیز تفاوت قائل شوید. افراد نژادپرست اغلب مغرض هستند و از روی تعصب چنین رفتار‌هایی می کنند که به احتمال زیاد حتی با گفتگو هم‌نمی توان تغییری در رفتارشان ایجاد کرد. اما رفتار‌های تبعیض آمیز اغلب نا‌آگاهانه و یا بعضا برگرفته از هنجارهای اجتماعی- فرهنگی خاصی است که شخص در آن بزرگ شده است.

اگر کسی عمداََ رفتار توهین آمیزی با شما داشته، بحث و گفتوگو برای آگاه کردن او از رفتار نادرستش کاری عبث و بیهوده است. آن‌ها بیشتر شما را حساس به مسئله نژاد جلوه می‌دهند و خود را بی تقصیر خواهند دانست. افرادی که در نتیجه صحبت با شما رفتار خود را تغییر دهند اندک‌اند. حتی گاهی این مقابله با آنها ممکن است امنیت شخصی شما را هم به خطر بیندازد.

اما اگر فرد، ذاتا بی‌غرض است و گاهی رفتار‌های تبعیض آمیز از وی سر می‌زند، این اغلب از روی ناآگاهی است و با صحبت و گفتگو می توان او را از تاثیرات منفی رفتارش آگاه کرد تا آن را اصلاح کند.

این تصمیم با شماست که بخواهید وقت خود را صرف افرادی که تبعیض قائل می‌شوند و یا رفتار‌ها یا سیاست‌های تبعیض آمیز آنها کنید. چون اقلیت هستید دلیل نمی‌شود وظیفه‌تان آموزش دادن به دیگران باشد.

مواظب خودتان باشید. مسئله‌ی تبعیض بسیار بغرنج و از لحاظ احساسی فرساینده است. سعی کنید اطرفیان خود را از افراد مورد اعتماد انتخاب کنید و روی قدرت روانی خود کار کنید.

استرس ناشی از مقابله با تبعیض نژادی بسیار مخرب است و مستقیما بر روی کارآیی روانی شما و عملکردتان در دانشگاه، و حتی افزایش احتمال ابتلا به بیماری های خطرناک موثر است.

سعی کنید در گروه های دانشجویی یا سازمان های سیاسی و یا سایر گروه های این چنینی که برای افرادی که از مسائل مشابه رنج می برند ایجاد شده، عضو شوید و با افرد مختلف ارتباط برقرار کنید. با اعضای خانواده خود در این باره صحبت کنید و از آن ها راهنمایی بخواهید. مطالعات نشان داده ارتباط با افرادی که می توانید با آنها تجربیات منفی مشترک را در میان بگذارید، بسیار برای مقابله با فشارهای عصبی ناشی از آن موثر است.

  نحوه مقابله با رفتار های تبعیض آمیز علیه دیگران

هر وقت مسئله توهین آمیزی شنیدید ساکت ننشینید . اغلب مردم یا به خاطر احساس ناراحتی و یا اینکه نمی دانند باید چه بگویند، در مقابل جوک‌ها و سخنان تبعیض آمیز سکوت می‌کنند. اما آماده کردن یک پاسخ از قبل به بالا بردن اعتماد به نفس شما برای دفاع از حقوق خود و دیگران در چنین شرایطی بسیار کمک می کند. چند راه بسته به نوع رابطه شما با شخص خاطی و نوع شخصیت شما برای مقابله با چنین شرایطی وجود دارد.

 یک راه گفتن “این صحیح نیست” می باشد. در نظر بگیرید وسط کلاس درس هستید و یا از اتوبوس پیاده می شوید و فرصت یک جواب مفصل وجود نداشته باشد. این جمله بهترین راه برای بیان اعتراض شما به گفته یا رفتار تبعیض آمیز است.

جمله “این واقعا تبعیض آمیز است، چه طور می توانی چنین حرفی بزنی؟” در هنگام شروع یک گفتگو باعث می شود طرف مقابل به فکر واداشته شود که آیا واقعا باید چنین حرفی می‌زده یا نه.

اگر یک جوک بود این جمله را امتحان کنید “چرا فکر می کنی این خنده دار است؟”. این را با لحنی کاملا جدی بگویید، به طوری که شخص بفهمد این جوک به هیچ عنوان از دید شما خنده‌دار نیست. وادار کردن شخص به توضیح علت خنده‌دار بودن یک مطلب باعث می شود شخص به تمام جوانب، ازجمله آن‌هایی که ممکن است رنگ و بوی تبعیض داشته باشد، فکر کند. اگر بعد از این باز هم قانع نشدند بگویید” این حرف کاملا تبعیض آمیز است”.

مقابله با تبعیض را از خانواده خود شروع کنید . گاهی بدترین توهین کننده‌ها به سایر نژادها در خانواده خود شما هستند. مثلا پدربزگ یا حتی مادرتان. ممکن است تنها حرف های تبعیض آمیز بزنند یا ممکن است شما را از دوستی با یک سیاه پوست(یا رنگین پوست یا…) منع کنند و اجازه ندهند او را به خانه دعوت کنید. در اینجا موضوع بسیار حساس می شود زیرا ممکن است فرد خاطی برای شما خیلی عزیز باشد و مجبور باشید حرفش را گوش کنید(مثلا حرف پدر یا مادرتان را). 

خونسردی خود را ازدست  ندهید اما نظرتان را به همه بگویید. بنیان خانواده بر اساس عشق و اعتماد است و شما این حق را دارید که هر‌گاه احساس کردید رفتار تبعیض آمیزی از کسی سر زده آن را گوشزد کنید. صدای خود را بالا نبرید، مسئله را شخصی نکنید، اما نظر خود را هم بگویید شاید بگویید “این حرف تو را اصلا دوست نداشتم” یا ” این خیلی مرا ناراحت می کند که چنین حرفی زدی” یا از آنها بخواهید توضیح دهند که چرا حرف‌های تبعیض آمیز می زنند. این ممکن است آغاز یک گفتگو باشد و شما از این شانس برخوردار می شوید که ایراد رفتار شخص را برایش توضیح دهید.

حواستان باشد که گاهی ممکن است مثلا عموی شما برای اینکه سربه سر شما بگذارد بیشتر جوک های تبعیض آمیز بگوید.

اگر والدینتان برای دوستی با برخی افراد محدودیت قائل شده‌اند، می توانید تا زمانی که در خانه آنها زندگی می کنید از قوانین آنها پیروی کنید و یا می توانید بدون این که متوجه شوند از آنها سرپیچی کنید. البته این را هم در نظر داشته باشید که این ممکن است عواقبی برای شما در پی داشته باشد.

گاهی گفتن شما هیچ اثری بر روی آن عضو از خانواده شما ندارد. شما می توانید تا حد ممکن از او دوری کنید و همچنان روی نظر خود پافشاری کنید، اما متأسفانه در اکثر موارد باز هم افاقه‌ای نخواهد کرد. سعی کنید از رفتار آنها عبرت بگیرید و تا حد ممکن چنین رفتار ها و گفته‌هایی از شما سر نزند. 

همیشه کمک حال باشید. اگر مخالف رفتار‌های تبعیض آمیز هستید سعی کنید هر گاه در جایی شاهد چنین رفتار هایی بودید از موقعیت خود برای مقابله با این پدیده شوم استفاده کنید.

سعی کنید در موقعیت های ساختگی نحوه مقابله با چنین رفتار‌هایی را تمرین کنید. معمولا به اشخاصی که اقلیت نیستند توصیه می شود تا جایی که ممکن است از چنین موضوعاتی دوری کنند چرا که مسئله بغرنجی است و اساسا به آنها مربوط نمی شود. چنین دیدگاه‌هایی باعث می شود مقابله با تبعیض بسیار دشوار شود، چرا که ممکن است شخص هیچ تجربه ای از صحبت کردن درباره موضوع نژاد و تبعیض نژادی نداشته باشد. سعی کنید به همراه دوستانی که با شما در مبارزه با تبعیض نژادی هم عقیده‌اند راه های مقابله با آن را تمرین کنید و خود را برای موقعیت های مختلف آماده کنید.

  نحوه مقابله با تبعیض نژادی در جامعه

با افرادی غیر از نژاد و فرهنگ خودتان معاشرت کنید. در برخی نقاط جهان آشنایی با سایر نژاد‌ها ممکن است خیلی سخت باشد. این طبیعی است که ما بیشتر به افرادی که به ما شباهت دارند متمایل می شویم، اما به این معنی است که اگر به همین منوال پیش برویم در نهایت همه باید با نژاد خود معاشرت داشته باشند. سعی کنید راه آشنایی و معاشرت با سایر فرهنگ ها را پیدا کنید و این گونه خود و خانواده و فرزندان تان را برای زندگی مسالمت آمیز در کنار سایر فرهنگ ها آماده کنید.

در جشنواره‌های فرهنگی، فستیوال‌ها و برنامه های دید و بازدید فرهنگی در جامعه خود شرکت کنید. از کتابخانه های محلی و مراکز اجتماعی هم برای بالا بردن اطلاعات خود استفاده کنید.

در یک باشگاه جدید ثبت نام کنید یا از یک عبادتگاه یا کلیسا و یا بیمارستان دیدن کنید. یا عضو یک تیم شوید تا با افراد مختلف آشنا شوید.

در مورد نژاد صحبت کنید. موضوع نژاد تبدیل به یک خط قرمز شده و به همه از دوران کودکی یاد داده‌اند که صحبت کردن در مورد نژاد بی‌ادبی است و تا حد امکان باید از چنین بحث هایی دوری کرد. اما تا زمانی که تبعیض نژادی وجود دارد نیاز به گفتگو، درک متقابل و همدردی هم وجود دارد. تحقیقات نشان داده بحث درباره‌ی نژاد، درک و آستانه تحمل را بالاتر می برد. بنابراین از هر فرصتی برای گفت وگو استفاده کنید.

اگر پدر یا مادر هستید، با فرزندانتان در باره ی نژاد صحبت کنید. اگر فرزندتان گفت که رنگ دوستش با او فرق دارد نباید او را از صحبت منع کنید، این در کودکان طبیعی است که چیز‌های غیر متعارف را متوجه شوند.

به آنها یاد دهید که تفاوت خوب است به طور مثال بگویید “البته که متفاوت است، این جالب نیست؟ رنگ پوست دوستت با رنگ پوست تو متفاوت است و ما این همه با هم فرق داریم!”

وقتی فرزندانتان بزرگتر شدند، با آن ها در مورد مسئله تبعیض نژادی صحبت کنید. اگر شما اقلیت هستید سعی کنید آن‌ها را برای موقعیت های احتمالی در آینده آماده کنید تا رفتار مناسبی از خود نشان دهند. اگر از اقلیت هم نیستید باز هم ضروری است تا در مورد پدیده تبعیض نژادی و تاریخ آن در کشور خود وعلل آن با آن ها صحبت کنید.

کمک کنید. اگر توانایی دارید کمک‌های داوطلبانه نقدی وغیر نقدی خود را به دست سازمان‌ها و مراکزی که برای مقابله با تبعیض نژادی فعالیت می کنند، برسانید. برخی از این سازمان ها در آمریکا عبارت اند از.

  • مرکز حقوقی جنوب برای افراد کم بضاعت(Southern Poverty Law Center)
  •  اتحادیه مقابله با نفرت پراکنی(Anti-Defamation League)
  • کمپین حقوق بشر(The Human Rights Campaign)

شناخت تبعیض نژادی

تفاوت میان تبعیض نژادی، نژادپرستی و تعصب را بدانید. اغلب این واژه‌ها در مکالمات روز مره یا در رسانه‌ها به جای یکدیگر به کار می روند، در حالی که تفاوت‌هایی میان آنها وجود دارد که بهتر است آنها را بدانیم. دانستن تفاوت این لغت‌ها حتی کمک می کند تا وقتی کسی یکی از آنها را اشتباها به جای دیگری به کار برد شما متوجه منظور او باشید.

تبعیض نژادی (Racism)به رفتار های نادرستی اطلاق می شود که به خاطر نژاد، رنگ پوست یا اقلیت قومی خاص یک گروه علیه آنها اعمال می شود. در کل وقتی یک اکثریت به قیمت زیر پا گذاشتن اقلیت قوانین، سیاست ها و یا هنجار های فرهنگی خاصی را وضع کند، به آن تبعیض نژادی می گویند.

 نژاد پرستی (Bigotry) اما بیشتر به کینه و نفرت برمی گردد. تبعیض از روی نفرت به این معناست که شما از یک گروه به خاطر تفاوت در نه تنها نژاد بلکه حتی عقاید مذهبی، جنسیت، تمایلات جنسی، نژاد و یا محدودیت جسمی و… نفرت دارید و خود را از آنها برتر می دانید. به طور مثال هولوکاست و یا تمام جنایت‌های از روی کینه در آمریکا همه به خاطر عقاید نژاد پرستانه و خود برتربینی است.

تعصب (Prejudice) که به لحاظ لغوی به معنای پیش داوری (to pre-judge)است، به این معناست که شما به خاطر اینکه فردی از یک گروه خاص است ویژگی‌هایی را به او نسبت می‌دهید. این لغت کمی بار منفی دارد اما همیشه تعصب بد نیست. به طور مثال این که فرض کنیم ریاضی تمام آسیایی‌ها خوب است و یا اینکه سیاه پوستان همه خواننده یا ورزشکار خوبی هستند هم از روی تعصب است. این ها قالب‌های کلیشه‌ای بر اساس نژاد است. تعصب هم مثل نژاد پرستی می تواند به خاطر مذهب، جنسیت، محدودیت جسمی حرکتی و … باشد.

رابطه میان تبعیض نژادی، نژادپرستی و تعصب و اثر هر یک بر دیگری را بدانید. گاهی تبعیض نژادی کاملا بدیهی و به لحاظ عرفی در جامعه پذیرفته شده است. به طور مثال وقتی به تاریخ برده داری ایالات متحده آمریکا نگاه می کنیم، متوجه می شویم (حداقل در آن دوره) برده داری کاملا قانونی و عرف جامعه بوده است. امروزه بر روی تبعیض آمیز بودن یا نبودن برخی قوانین اختلاف نظر وجود دارد.

به طور مثال قانون تبعیض مثبت (Affirmative Action policies)که شرکت ها را موظف می کند سهمیه خاصی به تمام گروه ها اختصاص دهند. عده‌ای معتقدند این باعث جلو گیری از تبعیض می شود و عده‌ای دیگر می گویند این قانون خود به پدیده‌ی تبعیض دامن می زند.

اغلب این برداشت از تبعیض نژادی غالب است که یک اکثریت رفتار نامناسبی با یک اقلیت به خاطر نژاد او دارد. و این موضوع که گاهی ممکن است عکس این قضیه اتفاق بیافتد کمی متناقض می‌نماید.

البته این عمل بیشتر به نژادپرستی یا تعصب نزدیک‌تر است. ممکن است بدون اینکه خبر داشته باشید از تبعیض نژادی حمایت کنید زیرا تبعیض نژادی فراگیرتر از نژادپرستی یا تعصب است.

تاریخچه تبعیض نژادی در آمریکا و سایر نقاط جهان را مطالعه کنید. یک نکته غم انگیز اما آگاهی بخش در مورد تاریخ تقریبا تمام کشورهای جهان، این است که همه آنها با پدیده تبعیض نژادی در گیر بوده‌اند. این به این علت است که تبعیض مسئله‌ای است میان افرادی که قدرت دارند (اکثریت) و کسانی که قدرت ندارند (اقلیت) و نژاد همیشه بهانه خوبی برای توجیه این برتری و پست تری بوده است.

در آمریکای شمالی، تاریخ نژاد پرستی از درگیری‌های قبایل بومی آمریکا با اروپاییان تازه وارد شروع می شود. در حقیقت این جا هم یک گروه قدرت بیشتری نسبت به دیگری داشت ( این قدرت هم به صورت سلاح های پیشرفته‌تر جلوه می کرد و هم توان مقابله بابیماری هایی که می توانست کل جمعیت یک قبیله را از پای درآورد). 

در اروپا، در دوران ویکتوریایی بود که تبعیض نژادی با افکار غرب گره خورد. خصوصا که یافته‌های علمی آن زمان هم این مسئله را تایید می کردند. این دانشمندان تحت تاثیر نظریات داروین (Darwinian evolutionary theory) بر این عقیده بودند که نژاد آنگلو (Anglo) سفید از سایر نژاد‌ها تکامل یافته تر است.

نحوه ارتباط تبعیض نژادی با دستگاه‌های قدرت را مطالعه کنید. هرچند نظام‌های بزرگ تبعیض آمیز همچون برده داری از میان برداشته شده اند، اما هنوز هم رد پای سیاست‌های تبعیض آمیز جزئی و کلی در همه کشور‌های دنیا به جا مانده است.

آثار تبعیض نژادی را بشناسید. چون تبعیض نژادی غالبا نظام‌مند است، آثار آن را می توان در رادیو، تلوزیون، دولت و حتی مدرسه نیز مشاهده کرد.

به کلیشه‌های نژادی در کتاب‌ها، تلوزیون و فیلم ها توجه داشته باشید. شهرت برخی بازی های رایانه‌ای هم از این امر مستثنا نیست. با مسئولین این محصولات که افکار تبعیض آمیز خود را با محصولاتشان اشاعه می دهند تماس بگیرید و اعتراض خود را بیان کنید. هرگز از چنین محصولاتی حمایت نکنید.

آگاه باشید که همه تبعیض‌های نژادی آشکار نیستند. در زندگی روزمره امروز ریزپرخاشگری‌ها (microaggressions)روز به روز بیشتر از قبل می شوند، رفتار‌هایی که حتی شاید بسیاری متوجه آن هم نباشند اما در طول زمان، رنگین پوستان این رفتار‌ها را ببیشتر از قبل حس می کنند و این مسئله باعث ناراحتی آنها می شود.

ریزپرخاشگری ممکن است خیلی ناچیز باشد. مثلا فاصله گرفتن از یک عرب در مترو، یا پرسیدن اینکه یک آسیایی آمریکایی اصالتاََ اهل کجاست.

این رفتارها اغلب غیر عمدی و از روی ناآگاهی است. این امر حتی اثبات قضیه را برای کسانی که این اتفاق برای آنها افتاده سخت‌تر میکند و کمتر کسی حاضر به شروع بحثی است که ممکن است متهم اول آن خودش باشد.